Punjabi Life Quotes

ਜਿਸ ਘਰ 'ਚ ਮਾਪੇ, ਸਕੂਲ 'ਚ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਨੇਤਾ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਣ ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ...

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਫ਼ੁੱਲ ਨੂੰ ਮੁਰਝਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿਕਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਜਰੂਰ ਦਿਓ। ਕਿਉਂਕ ਮਹਿਕ ਹੀ ਫ਼ੁੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੈ..

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ...

ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮਰਜ਼ੀ ਆਵੇ ਪਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਨਤੀਜ਼ੇ ਦੇਖ ਕੇ ਪਛਤਾਉਣਾ ਨਾ ਪਵੇ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡਾ Comfort Zone ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਂਦਾ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਮੌਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ...

ਕਿਸੇ ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ...

ਛਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਨਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁੱਖ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਹਰ ਕੋਈ ਸੁੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਘਾਲਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ...

ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਟੀਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਸਫ਼ਰ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ...

ਲਗਾਤਾਰ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਕੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਰ ਕੇ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਵਾਰ ਤੋਂ ਲਗਦਾ ਹੈ...

ਲਾਪਰਵਾਹ ਹਾਕਮ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਫਸਰ ਤੇ ਭੁੱਖੜ ਜਨਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਖਾਂਦੇ ਹਨ...

ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ-ਕਰਦਾ ਬੰਦਾ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ...

ਜੇ ਬਹਾਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਪੱਤਝੜ ਜਰੂਰ ਹੈ...

ਸਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਿੰਨੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ...

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਂਕ ਭੁੱਲ ਕੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਭੇਤ ਆਉਣ ਲੱਗ ਗਿਆ...

ਬੜੇ ਸੌਖੇ ਹੀ ਜੀਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਨਾ ਢੋਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ...

ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਯਕੀਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ ਰਾਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਯਕੀਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰਸਤਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਚੱਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ..

ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦਾ ਕੈਦੀ ਬਣਕੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...

ਤੁਸੀਂ ਇਨਸਾਨ ਹੋ ਕੋਈ ਮਸ਼ੀਨ ਨਹੀਂ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਗਿੜਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ।
ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ...

ਪਿੱਠ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਜਬੂਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਦੋਵੇਂ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ...

ਜੋ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ..

ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ 'ਹਾਂ' ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਣ ਤੋਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਚ ਆਪ ਦੁੱਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਉਸਨੂੰ Ignore ਕਰੋਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਦੇ ਦਿਓ...

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਪਹਿਲਾਂ ਖਿਲਾਰੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਗਈ ਮਗਰੋਂ ਖਿਲਾਰੇ ਸਾਂਭਣ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਗਈ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਸ ਲੰਘ ਗਈ...

ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਮੌਤ, ਖੁਸ਼ੀ- ਗ਼ਮੀ, ਪਾਉਣਾ-ਗਵਾਉਣਾ ਸਭ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਖਾਹਿਸ਼ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਉਨਾਂ ਚਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤੜਫਦੇ ਰਹਿਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ…

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ...

ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ ਦੋਸਤੋ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਚੰਗੇ-ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਤਾਂ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਦੇਂ ਰਹਿਣਗੇ...

ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਹ ਥੋੜੇ ਔਖੇ ਨੇ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਸਿਦਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੱਖ ਵੀ ਨਹੀਂ...

ਜਿਸ ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ਕਾਬਲੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਗੁੱਸੇ, ਰੋਬ੍ਹ ਅਤੇ ਬਹਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ...