Punjabi Life Quotes

"ਚੱਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ" ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸ਼ਬਦ ਨੇ, ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਨਸਾਨ ਵੀ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬੋਝ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ...

ਖੁਸ਼ ਰਿਹਾ ਕਰੋ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਸੌਖੀ ਜਰੂਰ ਹੋ ਜਾਊਗੀ..

ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੇਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਨਾਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ....

ਕਦੇ-ਕਦੇ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣੀ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ,ਫਿਰ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ। ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬੇਲੋੜੇ ਬੋਝ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

ਜਦੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਜਾਪੇ ਕਿ ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਨੇ, ਓਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਜਰੂਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਬਸ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਛੱਡੋ, ਚੱਲਦੇ ਰਹੋ...

ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਮੱਸਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕਦੇ ਪੁੰਨਿਆ ਵੀ ਜਰੂਰ ਆਵੇਗੀ...

ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਨਜ਼ਰੀਆ ਸਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ-ਵਾਹ ਦੌੜ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸੌਖੀ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਆ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਏਡੀ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਦਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਧਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ...

ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੂਰੇ ਵਾਕ ਦਾ, ਇੱਕ ਸਫ਼ਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੂਰੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗ਼ਲਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ...

ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ ਇਹ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਰੇ ਦੀ ਲੋੜ੍ਹ ਹੁੰਦੀ ਆ ਉਦੋਂ ਇਹ ਲੋਕ ਪਾਸਾ ਵੱਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ

ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਆ, ਇਮਾਨਦਾਰ ਬੰਦਾ ਹੋਰ ਕੁੱਝ ਕਮਾਵੇ ਨਾ ਕਮਾਵੇ ਪਰ ਸਕੂਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਮਾ ਲੈਂਦਾ...

ਅਕਸਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਵੇਖਦੇ-ਵੇਖਦੇ ਨੇੜ੍ਹੇ ਪਈਆਂ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ...

ਅੜੀਅਲ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਜ਼ੁਬਾਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨੇ..

ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੀ ਦੌੜ ਚ ਭੱਜਦੇ-ਭੱਜਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ...

ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੱਜਵੀਂ ਰੋਟੀ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਯਕੀਨ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋ...

ਕੋਈ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ੈਅ ਜਿਸਤੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਦੇ ਜੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਵੰਡਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰੋ...

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਪੜਾਓ ਤੇ ਆ ਕੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀਆਂ...

ਸਬਰ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਅੰਤ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਾਧੇ-ਘਾਟੇ ਸਮਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲੰਘੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਸਮਾਂ ਸਾਨੂੰ ਅੱਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਅਨੰਦਮਈ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਏਡੀ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਦਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਧਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ...

ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਿੱਠੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਕੌੜੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ...

ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਆਪਣੇ ਤੇ ਮਿਲਾਪੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜ੍ਹ ਵੇਲੇ...

ਕੱਲ੍ਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਜੋ ਅੱਜ ਹੈ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਜੋ ਹਾਸਿਲ ਹੈ ਉਸਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਵੋ...

ਮੇਰੇ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਸੌ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਇਕ-ਦੋ ਕਾਰਣ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ-ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਹਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ...

ਇਨਸਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ Past ਅਤੇ Future ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਲੰਘਿਆ ਸਮਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੁੱਖੀ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਡਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ...

ਅਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ, ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਰੂਰ ਮਿਲਦਾ। ਫ਼ਿਰ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਚੰਗਿਆਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ...

ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ ਚੁਗਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਕੰਡੇ ਬੀਜਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਵੀ ਨਾ ਸਿੱਖੋ...

ਜ਼ਿੰਦਗੀ One Way Road ਆ ਜਿਸ ਚ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨਾ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਜੇ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਮੋੜ ਮੁੜ ਗਏ ਫਿਰ ਤੇ ਬਸ ਕਹਾਣੀ ਖਤਮ...

ਸਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ, ਹਲਾਤ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੇ ਨੇ ਜਾਂ ਬੁਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਆਕਾਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ ...