Punjabi Life Quotes

ਯਕੀਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ ਰਾਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਯਕੀਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰਸਤਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਚੱਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ..

ਜੋ ਪਾਠ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਾ ਸਕਦੀ...

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੁਨਣਾ ਨਹੀਂ...

ਡਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਜਦ ਤੱਕ ਡਰਕੇ ਹੋਵੇਗਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਡਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਯਕੀਨੀ ਹੈ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੌਸਲਾਂ ਕਰਕੇ ਕਦਮ ਪੁੱਟ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ...

ਨਜ਼ਰੀਆ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਜ਼ਰੀਆ ਬੁਰਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਨਤੀਜਾ ਜਰੂਰ ਬੁਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ...

ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਚਮਕਦੀ ਚੀਜ਼ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਹਰ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ...

ਸ਼ੱਕ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਜੰਗਾਲ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮਰਜੀ ਸਾਫ ਕਰ ਲਓ ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਬਹੁਤ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਗਾਲ ਹੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਗੱਡੀ ਕਦੋਂ ਕਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾਹ ਦੇਵੇ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਉਡੀਕਦੇ ਕਿਤੇ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਮਜ਼ੇ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਈਏ...

ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਦੂਜ਼ਾ ਸਮਝਾਵੇ ਆਪੇ ਸਮਝ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ...

ਕੁੱਝ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਅਚਾਨਕ ਵਾਪਰਨਾ ਜੋ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ ਹਾਦਸਾ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਹਾਦਸੇ ਹਰ ਪਲ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਫ਼ਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹੋ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ...

ਕੱਲ ਤੱਕ ਜੋ ਕੁੱਝ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਲਈ ਨਜਾਇਜ਼ ਸੀ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਓਹੋ ਸਭ ਕੁੱਝ ਜਾਇਜ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?

ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੱਲ ਦੀ ਹਸੀਨ ਸਵੇਰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।

ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਕਸਰ ਸ਼ੌਂਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਸ਼ੌਂਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਂਕ ਜਿਓੰਦੇ ਰੱਖਣੇ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹਨ...

ਸੱਚਾਈ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਹੋ ਸਕਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾ ਦੇਂਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਕੂਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਂਦ ਜਰੂਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ...

ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ' ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਸਭ ਨੂੰ ਹੈ ਪਰ ਦੇਣਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਚਾਉਂਦਾ....

ਮੱਥੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾਉਣ ਖਾਤਿਰ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਘਸਾਉਣੀਆ ਹੀ ਪੈਂਦੀਆਂ ਨੇ...

ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਬੋਲਚਾਲ, ਵਰਤਾਰਾ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ-ਬੁਰਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ...

ਸਾਡੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਡਰ ਕਦੇ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਸੋਚ-ਸੋਚ ਕੇ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਪ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ...

ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਰਾਹ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਈ ਹੋਰ ਰਾਹ ਖੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਬਸ਼ਰਤੇ ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਨਾ ਰੁਕ ਜਾਈਏ...

ਕੱਲ ਕੀ ਹੋਣਾ ਇਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਹੈ। ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਵੀ ਹੈ...

ਆਸਾਂ ਅਤੇ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਕੂਨ ਦਾ ਘੇਰਾ ਓਨਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਣ ਹੈ...

ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪਹਿਲੇ Chapter ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ 20ਵੇਂ Chapter ਨਾਲ ਨਾ ਕਰੋ...

ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਨਸਾਨ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਾ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ ਕਿ ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨ ਅੱਜ ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਂ ਬਰਬਾਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਸਾਡੇ ਵਤੀਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ....

ਕੁਝ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਲੈਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਗਵਾ ਲੈਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹਾਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਉਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਉਸੇ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਹੀ ਦੇਣ ਹੈ...

ਜਿਸ ਘਰ 'ਚ ਮਾਪੇ, ਸਕੂਲ 'ਚ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਨੇਤਾ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਣ ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ...

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਫ਼ੁੱਲ ਨੂੰ ਮੁਰਝਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿਕਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਜਰੂਰ ਦਿਓ। ਕਿਉਂਕ ਮਹਿਕ ਹੀ ਫ਼ੁੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੈ..

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ...

ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮਰਜ਼ੀ ਆਵੇ ਪਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਨਤੀਜ਼ੇ ਦੇਖ ਕੇ ਪਛਤਾਉਣਾ ਨਾ ਪਵੇ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡਾ Comfort Zone ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਂਦਾ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਮੌਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ...