#Viral

ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਹੀ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦਿਨ ਵਧੀਆ ਬਣਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇੰਞ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫ਼ਿਰ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡੋਰ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ...

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ...

ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮਰਜ਼ੀ ਆਵੇ ਪਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਨਤੀਜ਼ੇ ਦੇਖ ਕੇ ਪਛਤਾਉਣਾ ਨਾ ਪਵੇ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡਾ Comfort Zone ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਂਦਾ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਮੌਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ...

ਕਿਸੇ ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ...

ਤਪਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਤਰੇ ਨੂੰ ਫ਼ਨਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ...

ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਦਮ ਪੁੱਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਦਮ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੌਂਸਲਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ...

ਛਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਨਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁੱਖ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਹਰ ਕੋਈ ਸੁੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਘਾਲਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ...

ਹਨੇਰਿਆਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸਾਨੂੰ ਕੱਲਿਆਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਨਣਾਂ ਦੇ ਹਮਸਫ਼ਰ ਬਹੁਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ...

ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਅਤੇ ਸਬਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਟੀਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਸਫ਼ਰ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ...

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਭਾਉਣੀ ਆ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸਾਕ-ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਣੀ ਉਹ ਲਹੂ ਦੇ ਸਾਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾ ਸਕਦੇ...

ਲਾਪਰਵਾਹ ਹਾਕਮ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਫਸਰ ਤੇ ਭੁੱਖੜ ਜਨਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਖਾਂਦੇ ਹਨ...

ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ-ਕਰਦਾ ਬੰਦਾ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ...

ਜੇ ਬਹਾਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਪੱਤਝੜ ਜਰੂਰ ਹੈ...

ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਇਕੱਲਾ ਹਨੇਰਿਆਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹੋ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕਾਫਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਰੌਸ਼ਨਾਉਂਦਾ ਹੈ...

ਸਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਿੰਨੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ...

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਿੱਤ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਬਣੇ, ਕਈ ਹਾਰਾਂ ਵੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਭਾਰੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਹਾਰ ਆਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ...

ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਥ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਨਸਾਨ ਕਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕਦਾ...

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਂਕ ਭੁੱਲ ਕੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਭੇਤ ਆਉਣ ਲੱਗ ਗਿਆ...