#Viral

ਅੜੀਅਲ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਜ਼ੁਬਾਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨੇ..

ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੀ ਦੌੜ ਚ ਭੱਜਦੇ-ਭੱਜਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ...

ਸਬਰ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਅੰਤ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਾਧੇ-ਘਾਟੇ ਸਮਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਯਾਦਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀਆਂ ਨੇ ਜਿਸ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਹਿਸਾਸ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਨਫਰਤ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦਾਂ ਕਦੇ ਫੇਰਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ...

ਮੇਰੇ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਸੌ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਇਕ-ਦੋ ਕਾਰਣ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ-ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਹਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ...

ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ ਚੁਗਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਕੰਡੇ ਬੀਜਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਵੀ ਨਾ ਸਿੱਖੋ...

ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਰੇ-ਪਰੇ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਬੇਲੋੜੇ ਬੋਝ ਢੋਏ ਜਾਣ...

ਜੇ ਸਭ ਕੁੱਝ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਮੀਦ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਕਰੋਗੇ,
ਅਧੂਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ...

ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਾਪ੍ਰਵਾਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋਕ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ...

ਯਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਆਪਸੀ ਅਣ-ਬਣ ਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਿਣਕ ਨਾ ਲੱਗਣ ਦਿਓ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹੀ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ...

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੁਹਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਭਣਾ ਜਾਂ ਰੋਲਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ...

ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੁੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਨ ਜਾਓ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਨਾ ਲਉ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਦਾ...

ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਓਨੀ ਕੁ ਖੁੱਲ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕੁ ਅਸੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਗੁੱਸਾ ਵਾ-ਵਰੋਲਾ ਬਣਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਤਬਾਹੀ ਛੱਡ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸਭ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ, ਕੋਈ ਬਿਖਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਨਿਖ਼ਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...