Wishes

ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਦੂਜ਼ਾ ਸਮਝਾਵੇ ਆਪੇ ਸਮਝ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ...

ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਬੌਸ ਨੂੰ ਜਨਮਦਿਨ ਮੁਬਾਰਕ...

ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬੋਝ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ...

ਕੁੱਝ ਕੁ ਅਹਿਸਾਸ ਹੀ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗਿਓਂ ਅਹਿਸਾਸ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਤਾਂ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮਰ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ...

ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਏਡੀ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਦਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਧਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ...

ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਆ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੋਣੇ...

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ...

ਡੁੱਬ ਜਾਓ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ,
ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਉਤਲੀ ਸਤਹਿ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨੇ...

ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਗਏ,
ਰਹਿ ਗਏ ਖਾਲੀ ਆਲ੍ਹਣੇ,
ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਢਹਿ ਗਏ,
ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਭ ਤਾਣੇ ਬਾਣੇ,
ਕੌਣ ਕਰੇ ਹੁਣ ਰਾਖੀ ਇਹਨਾਂ,
ਸੁੰਨੀਆਂ ਸੁੰਨੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਦੀ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਉਮਰ ਬਿਤਾਈ ਸਾਰੀ,
ਉਡੀਕਾਂ ਕਰਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ...

ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ...

ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਮੌਤ, ਖੁਸ਼ੀ- ਗ਼ਮੀ, ਪਾਉਣਾ-ਗਵਾਉਣਾ ਸਭ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਖਾਹਿਸ਼ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਉਨਾਂ ਚਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤੜਫਦੇ ਰਹਿਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ…

ਵੀਰੇ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਬਲਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕਰੀਬੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਵੀ ਹੈਂ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ...

ਰੱਬ ਖੁਦ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਸਨੇ 'ਮਾਂ' ਬਣਾਈ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਬੇਬੇ..

ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦਾ ਕੈਦੀ ਬਣਕੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...

ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਦਮ ਪੁੱਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਦਮ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੌਂਸਲਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ...

ਤਪਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਤਰੇ ਨੂੰ ਫ਼ਨਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ...

ਪਿਆਰ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮੁਹਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਬੋਲੇ ਹੀ ਸਭ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ...

ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਪਹਿਲੀ ਤੁਹਾਡਾ ਹੌਂਸਲਾ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁੱਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਦੂਜ਼ੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੱਵਈਆ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਹੈ...

ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਓਨੀ ਕੁ ਖੁੱਲ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕੁ ਅਸੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਗੁੱਸਾ ਵਾ-ਵਰੋਲਾ ਬਣਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਤਬਾਹੀ ਛੱਡ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਰੱਬ ਕਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਸਫ਼ਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਰਹੇ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਦਮ ਚੁੰਮਣ। ਜਨਮਦਿਨ ਮੁਬਾਰਕ ਬੌਸ...

ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜ਼ੋਰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵੀ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ੍ਹ ਹੀ ਨਾ ਪਵੇ...

ਸਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ, ਹਲਾਤ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੇ ਨੇ ਜਾਂ ਬੁਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਆਕਾਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ ...

ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਹਰ ਆਦਮੀ ਦਾਨੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਮੰਗਤਾ ਵੀ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ...

ਜ਼ਿਦੰਗੀ ਚ ਔਖੇ-ਸੌਖੇ ਵੇਲਿਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਸਾਡੀ ਖ਼ੁਦ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ...

ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਪੀੜ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ...

ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਦਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਰੱਬ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਦਾਤ ਹੈ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ ਮਾਂ!

ਪਿੱਠ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਜਬੂਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਦੋਵੇਂ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ...

ਜਿਸ ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ਕਾਬਲੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਗੁੱਸੇ, ਰੋਬ੍ਹ ਅਤੇ ਬਹਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ...

ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਓਨੀ ਕੁ ਖੁੱਲ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕੁ ਅਸੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਗੁੱਸਾ ਵਾ-ਵਰੋਲਾ ਬਣਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਤਬਾਹੀ ਛੱਡ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...