#Featured

ਜੇ ਬਹਾਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਪੱਤਝੜ ਜਰੂਰ ਹੈ...

ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਇਕੱਲਾ ਹਨੇਰਿਆਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹੋ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕਾਫਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਰੌਸ਼ਨਾਉਂਦਾ ਹੈ...

ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਥ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਨਸਾਨ ਕਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕਦਾ...

ਬੜੇ ਸੌਖੇ ਹੀ ਜੀਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਨਾ ਢੋਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ...

ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਯਕੀਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ ਰਾਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਯਕੀਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰਸਤਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਚੱਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ..

ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦਾ ਕੈਦੀ ਬਣਕੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...

ਤੁਸੀਂ ਇਨਸਾਨ ਹੋ ਕੋਈ ਮਸ਼ੀਨ ਨਹੀਂ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਗਿੜਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ।
ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ...

ਜੋ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ..

ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ 'ਹਾਂ' ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਣ ਤੋਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਚ ਆਪ ਦੁੱਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਉਸਨੂੰ Ignore ਕਰੋਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਦੇ ਦਿਓ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਲੋਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਫ਼ਿਰ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ...

ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਆ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੋਣੇ...

ਸਬਰ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਾਧੇ-ਘਾਟੇ ਸਮਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ...

ਧੋਖੇ ਦੀ ਕੋਈ ਸਫਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ... ਧੋਖਾ,ਧੋਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ...

ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਨ੍ਹੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਹ ਲਾ ਲਵੋ, ਅਗਲਾ ਬੰਦਾ ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਲੱਭ ਹੀ ਲੈਂਦਾ...