#Featured

ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੇ ਯਕੀਨ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਯਕੀਨ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਹੀ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦਿਨ ਵਧੀਆ ਬਣਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇੰਞ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫ਼ਿਰ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡੋਰ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ...

ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮਰਜ਼ੀ ਆਵੇ ਪਰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਨਤੀਜ਼ੇ ਦੇਖ ਕੇ ਪਛਤਾਉਣਾ ਨਾ ਪਵੇ...

ਕਦੇ ਕਤਾਈਂ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਵੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਸੁਣਨੀ ਹੈ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡਾ Comfort Zone ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਂਦਾ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਮੌਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ...

ਕਿਸੇ ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ...

ਤਪਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਤਰੇ ਨੂੰ ਫ਼ਨਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ...

ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਦਮ ਪੁੱਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਦਮ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੌਂਸਲਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ...

ਛਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਨਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁੱਖ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਹਰ ਕੋਈ ਸੁੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਘਾਲਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ...

ਹਨੇਰਿਆਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸਾਨੂੰ ਕੱਲਿਆਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਨਣਾਂ ਦੇ ਹਮਸਫ਼ਰ ਬਹੁਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ...

ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਟੀਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ ਸਫ਼ਰ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ...

ਲਾਪਰਵਾਹ ਹਾਕਮ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਫਸਰ ਤੇ ਭੁੱਖੜ ਜਨਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਖਾਂਦੇ ਹਨ...

ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ-ਕਰਦਾ ਬੰਦਾ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ...

ਜੇ ਬਹਾਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਪੱਤਝੜ ਜਰੂਰ ਹੈ...

ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਇਕੱਲਾ ਹਨੇਰਿਆਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹੋ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕਾਫਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਰੌਸ਼ਨਾਉਂਦਾ ਹੈ...

ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਥ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਨਸਾਨ ਕਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕਦਾ...

ਬੜੇ ਸੌਖੇ ਹੀ ਜੀਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਨਾ ਢੋਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ...

ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ...

ਯਕੀਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ ਰਾਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਯਕੀਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰਸਤਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਚੱਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ..

ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦਾ ਕੈਦੀ ਬਣਕੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...