Friendship

ਮੇਰੀ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਜਾਵੇ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ ਪਾਪਾ...

ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸਭ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ, ਕੋਈ ਬਿਖਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਨਿਖ਼ਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਸਾਡਾ ਇਹ ਪਿਆਰ ਜਿਸਮਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮਾਂ-ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ...

ਮੇਰੀ ਹਰ ਛੋਟੀ-ਵੱਡੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮੰਗੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਨੇ। ਜਨਮਦਿਨ ਮੁਬਾਰਕ ਮਾਂ...

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੇਰ ਮਿਲਾਂਗੀ, ਕਿੱਥੇ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ,
ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੇ ਤਖ਼ੀਏ ਦੀ ਚਿਣਗ ਬਣ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੈਨਵਸ ਤੇ ਉਤਰਾਂਗੀ।
ਜਾਂ ਖ਼ੌਰੇ ਤੇਰੇ ਕੈਨਵਸ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਲਕੀਰ ਬਣ ਕੇ,
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੇਰ ਮਿਲਾਂਗੀ...

ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਬੋਲਚਾਲ, ਵਰਤਾਰਾ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ-ਬੁਰਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ...

ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਦਮ ਪੁੱਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਦਮ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੌਂਸਲਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ...

ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦਾ ਕੈਦੀ ਬਣਕੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਗੱਡੀ ਕਦੋਂ ਕਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾਹ ਦੇਵੇ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਉਡੀਕਦੇ ਕਿਤੇ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਮਜ਼ੇ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਈਏ...

ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਦਰਦ ਉਮਰ ਭਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਭੁਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਸਹਿਣਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...

ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਅਸਲੀ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ ਮੇਰੀ ਮੁਹੱਬਤ...

ਜੋ ਮਜ਼ਾ ਕਿਸੇ ਖਾਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਮਜ਼ਾ ਉਸ ਖਾਹਿਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ...

ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਚਾਨਣ ਭਾਲਣਾ,
ਭਾਵੇਂ ਬਲਣ ਕਪਾਹਾਂ,
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਗਾਹਣਾ,
ਭਾਵੇਂ ਸੜਨ ਨਿਗਾਹਾਂ,
ਸਾਡੇ ਰੋਹ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹਣ ਲਈ,
ਪਏ ਵਗਣ ਝਨਾਵਾਂ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕਤਰੇ ਰੱਤ ਦੇ,
ਪਏ ਕਰੀਏ ਛਾਵਾਂ

ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਪੜਾਓ ਤੇ ਆ ਕੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀਆਂ...

ਸਬਰ ਸ਼ੁਰੂਵਾਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਾਧੇ-ਘਾਟੇ ਸਮਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ...

ਵੀਰੇ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਬਲਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕਰੀਬੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਵੀ ਹੈਂ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ...

ਬਾਪੂ, ਤੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇਖੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਅਸਲੀ ਹੀਰੋ ਨੂੰ ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਮੁਬਾਰਕਾਂ...

"ਕੋਸ਼ਿਸ਼" ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, "ਮੰਜ਼ਿਲ" ਮਿਲੇ ਜਾਂ "ਤਜ਼ਰਬਾ" ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਹਨ...

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨਹੀਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ...

ਕੱਲ ਕੀ ਹੋਣਾ ਇਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਹੈ। ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਵੀ ਹੈ...

ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡਾ Comfort Zone ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਂਦਾ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਮੌਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਪਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ...

ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ-ਕਰਦਾ ਬੰਦਾ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ...

ਪਿਆਰ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮੁਹਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਬੋਲੇ ਹੀ ਸਭ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ...

ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬੋਝ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ...

ਜਦੋਂ ਟੱਬਰ ਪਾਲਣ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਹੋਵੇ ਉਦੋਂ ਸ਼ੌਂਕ ਪਾਲਣੇ ਥੋੜੇ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਉਂਕ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਚਿਰ ਸ਼ੌਂਕ ਜਿਉਂਦੇ ਆ ਓਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਇਨਸਾਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...

ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਨਿੱਘਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੋਸਤ ਵਰਗਾ ਸੱਚਾ ਸਾਥ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਭੈਣ ਹੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ...

ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਧੁੱਪ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੰਗ ਨੂੰ ਫਿੱਕਾ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਧੁੱਪ ਜਿੰਨੀ ਜਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਰੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿਆਦਾ ਗੂੜਾ ਅਤੇ ਚਮਕਾਰਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹੌਂਸਲਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਜਿੰਦਰਾ ਗੁੱਛੇ ਦੀ ਆਖਰੀ ਚਾਬੀ ਨਾਲ ਖੁਲਦਾ ਹੈ...

ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਮੌਤ, ਖੁਸ਼ੀ- ਗ਼ਮੀ, ਪਾਉਣਾ-ਗਵਾਉਣਾ ਸਭ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਖਾਹਿਸ਼ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਉਨਾਂ ਚਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤੜਫਦੇ ਰਹਿਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ…

ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਿੱਠੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਕੌੜੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ...